Het leven is een gedoetje

Datum 28-06-2016 3 reacties

 

Het leven is vol met verhalen. Van jezelf, en van anderen. Maar in de verhalen van anderen, speel jij ook weer een rol. Een verhaal is nooit een verhaal van iemand alleen. “No man is an island”.

Ik leef mee met (en soms mee in) de verhalen van de mensen om me heen. Deze maand gaan ze over het vieren van de liefde, maar ook over voorbije liefdes en het grote verdriet wat daarbij omhoog komt. Het gaat deze maand daarnaast vaak over kleine dingen, maar ook over zaken als leven en dood.

‘s Avonds in bed denk ik na over alle verhalen, probeer ik een hoopvolle toekomst te visualiseren voor alle hoofdpersonen, maar bereid ik me ook voor op heftige emoties van hen die me zo dierbaar zijn, vraag ik me af wat ik zou kunnen doen om ze te steunen of op te vrolijken.

En tussendoor gaat alles gewoon door. De boodschappen, het huishouden, werk. De kat kotst, het dak lekt, rekeningen moeten worden betaald. Terwijl ik poets, typ, sop, internetbankier en naar de supermarkt fiets, komen whatsappjes binnen. Met aanvulling op de verhalen, never ending stories of life.

Steeds vaker denk ik aan René Gude. Die vertelde dat het leven soms gewoon ook een gedoetje is. Dat is het René. Dat is het. Een heel gedoe soms zelfs.

René Gude in DWWD; over dat leven een gedoetje is…. (KLIK)

Gelukkig schijnt zo nu en dan de zon. Komt er een leuk kaartje bij de post. Maakt een kind een goede grap. Appt de buurvriendin een grappige foto van haar kleuter die zelfstandig haar eigen voorhoofd heeft kaalgeknipt (oeps!). Lig ik over drie weken op het strand van Vlieland vakantie te vieren. Kocht ik zondag een heerlijke stapel boeken om mee te nemen naar dat strand. Maakt mijn vader een fijne kast op zolder zodat ik eindelijk de zolder kan opruimen. Zijn er mensen die mijn blogs lezen en via social media lieve berichten achterlaten. Lichtpuntjes zat in het duister dat je soms zo kan overspoelen.

Lees meer…

Tina Boekazine

Datum 23-06-2016 2 reacties

 

Dwars door de buien heen heb ik een leuke zomerse winactie voor je!

Cover Boekazine def

Het tijdschrift Tina lanceerde deze week de eerste editie in een reeks van Tina Boekazines. “Het Tina Boekazine is een superleuk leesboek, vermomd als tijdschrift” zo lees ik in het persbericht. Oudste is nog steeds fan van Tina. Het is ook een heerlijk meidenblad. Zelf ben ik al jaren fan van de bookazines van Libelle (ook zo lekker om mee te nemen op vakantie!), dus ik ben erg nieuwsgierig naar de Tina Boekazines. Lekker veel dikker (dus meer te lezen!) dan een gewone Tina, maar nog steeds lichtgewicht genoeg om makkelijk mee te nemen naar het strand, de trein of de camping.

Ook een dochter thuis (of leesgrage zoon?!) en ook nieuwsgierig naar het Tina Boekazine? Dan heb je mazzel, ik mag er namelijk vier weggeven! Om mee te doen vul je het contactformulier hieronder in (dan komt je reactie meteen in mijn mail en niet zichtbaar hier op de site), of laat een reactie achter onder deze blogpost (die komt ook gelijk in de mail, maar staat ook zichtbaar online).

Geen zin om te wachten op de uitslag van mijn winactie? De eerste editie van Boekazine is ‘Hoe word ik een koppelaar’ van schrijfster Manon Sikkel en dit Boekazine is nu al in de winkel te koop voor €2,99 en ook verkrijgbaar via www.tina.nl/bestel/Boekazine.  Superprijsje vind ik dat, drie euro voor een compleet boek! Kom maar door met die zomer, alle TINA meiden zijn er klaar voor!

Speciaal voor deze lancering organiseert Tina op zaterdag 25 juni een signeersessie met Manon Sikkel in Utrecht, waar je bij kunt zijn en je Boekazine kunt laten signeren! Voor alle fans van Izzylove (de hoofdpersoon in het eerste Boekazine), Manon en Tina een leuke activiteit! (kun je na het laten signeren meteen lekker shoppen voor nieuwe schoolspullen!)

Datum: Zaterdag 25 juni 2016

Tijd: 14.00 – 15.00 uur

Locatie: Bruna HiSchool Store, Steenweg 29,  3511 JM, Utrecht

Tina hè, daar ga je meteen roze van schrijven! ;-)

Lees meer…

Best knap

Datum 16-06-2016 2 reacties

 

Hoe het nou precies gaat met mij en mijn gezonder leven pogingen, leest u tweewekelijks op Libelle.nl  => Blogs van Margje

Zelf denk ik dat het in ieder geval best goed gaat met afvallen. Misschien wel iets te goed. Ik ben namelijk op geen enkele foto meer te zien. Doorgaans maak ik zelf de foto’s, omdat ik mezelf meestal niet zo leuk vind staan op gewone foto’s. En of de fotografen van onderstaande kiekjes weten dat en zorgden ervoor dat ik bijna niet in beeld was, of mijn afvalpogingen gaan zo goed dat ik daadwerkelijk steeds minder zichtbaar word.

Kijk hier maar eens, de eerste foto werd op Facebook gezet door de fotografe (zij zat links vooraan op die lege stoel). Ik werd er zelfs in getagd. En ik was ook daadwerkelijk aan het ontbijten daar met vrienden. Volledig onzichtbaar.
image

De andere twee foto’s zijn gemaakt bij de opening van de Jeu de boules baan in onze wijk. Ja ja, uw blogster maakt wat mee deze maand. Ze rent van het ene feestje na de andere. Maar de paparazi weet haar niet te vangen. Want onzichtbaar dus. Of ziet u mij wel? Ik sta er echt, tussen al die andere mensen. Wederom (bijna) onzichtbaar.

image
 

image

Okay, eerlijk is eerlijk, zo snel gaat dat afvallen helemaal niet. Ik ben nu 8 kilo lichter dan begin dit jaar. En ja, dat is goed beschouwd op zich wel twee baby’s, maar op het grote geheel van al mijn kilo’s of in vergelijking met wat mensen afvallen die streng diëten of een maagverkleining hebben laten doen, is het een schijntje. Toch ben ik er trots op. Want dit zijn mijn afgevallen kilo’s. En ik ben er voor het eerst in mijn leven van overtuigd dat deze verloren kilo’s, niet meer terug gaan komen.

Op naar de volgende acht. Die dan hopelijk vooral verdwijnen bij mijn buik. Eergisteren vroeg er namelijk weer iemand of ik zwanger was. Daar ben ik nu wel een beetje klaar mee. Maar ach, zelfs dat kon ik omdenken; ik ben 46, over een paar jaar is het gewoon een enorm compliment als iemand me zwanger vermoedt. Want dan denkt die persoon dat ik daar nog jong genoeg voor ben! :-)

Lees meer…

Win een High tea in Amsterdam (met of zonder vader)

Datum 15-06-2016 1 reactie

 

Zondag

is het vaderdag.

De helft van de vaders vindt die dag overbodig, zij vinden zo’n dag niet nodig.

Maar misschien maak jij er wel een feestje van? Met je eigen vader bijvoorbeeld, of samen met de kinderen voor je eigen man?

Of misschien doe je er niet aan mee, omdat je het onnozel vindt of inderdaad een stom idee.

Het kan ook zijn dat je vader er niet meer is, ervaar je dan op zo’n dag een groot gemis?

Hoe dan ook, ik wil graag de komende zondag voor je opfleuren, doe mee met mijn winactie, dan kan het zomaar gebeuren!

Laat een reactie achter via het contactformulier (dat komt dan direct in mijn mail), en doe straks je zelf en iemand anders een plezier.

Reageren onder dit blog kan ook zoals altijd (dan komt ie en in mijn mail èn ook online te staan), doe mee en win, het kost je maar een minuutje van je tijd!

(Actie is afgelopen, reactieformulier is verwijderd…)

Morgenavond loot ik een winnaar van deze mooie prijs, die kan dan zondagmiddag naar Amsterdam op reis.

Daar staat dan een lekkere high tea voor twee personen klaar, reageer snel en dan duimen maar!!!

high tea

 

Let op, als je wint win je dus een High tea die echt alleen komende zondagmiddag plaats kan vinden in Amsterdam (de winnaar krijgt alle details toegestuurd). Lees meer…

Margje blogt ook op Libelle

Datum 13-06-2016 geen reacties

 

Mijn vaste bloglezers weten dat natuurlijk wel. Maar er komen elke week hier ook weer nieuwe lezers bij. Die dat misschien nog niet weten. En mijn vaste lezers hier, kijken misschien niet altijd daar.  Dus ik dacht, ik laat jullie allemaal even weten dat er weer een nieuwe blogpost online staat op Libelle Daily. Vandaag met weer een nieuw inzicht (hou op, schei uit, ik verzamel inzichten sinds januari alsof het voetbal, pardon, dino plaatjes zijn).

Even doorklikken dus naar => Margje op Libelle 

Reageren daar kan alleen via het achterlaten van een Facebookreactie onder de blogpost (die dan weer alleen tevoorschijn komt als je ook ingelogd bent op Faebook).

Wil je reageren op blogs hier op Margje.nu? Dat kan door op de titel te klikken van een blogpost en dan komt er onderaan een reactieveld. Laat wat van je horen. Vinden wij bloggers leuk!

I love Griekenland en de elektrische citruspers

5 reacties

 

Hoewel de vakantie echt nog even op zich laat wachten, en er nog genoeg werk ligt om me tot die tijd niet te vervelen, gingen de gesprekken aan tafel de afgelopen week regelmatig wél over de vakantie in plaats van over werk of schoolzaken. Niet alleen omdat we al plannen aan het maken zijn voor de zomer van 2017, maar ook omdat ik naar een bloggersevent ging over Griekenland met als thema #iloveGriekenland. En dus vertelden Lief en ik deze week het verhaal van de koffers en de citruspers. Want I love Griekenland omdat er heel wat fijne herinneringen liggen!

We waren allebei vers afgestudeerd, Lief en ik, en hadden net allebei een eerste echte baan. Tweeverdieners dus. Met opeens veel minder vrije tijd en mogelijkheden voor verre lange reizen dan toen we nog studeerden. Maar voor het eerst hadden we ook zomaar echt genoeg vakantiegeld om een reisbureau binnen te stappen en een echte ‘volwassen vakantie’ te boeken. Dus dat deden we. Twee weken Lesbos werd het. We moesten wel zelf voor het vervoer tussen het appartement van week 1 en het appartement van week 2 zorgen, vertelde de reisbureaumedewerkster enigszins bezorgd, ging ons dat lukken? We grinnikten en dacht aan onze rugzakreizen door Europa en Azië waarbij we alles zelf moesten regelen en stelden haar gerust, dat konden we wel aan.

Onze rugzakken kregen ook vakantie. Want voor deze echte luxe twee weken in een appartementje in Griekenland vakantie konden we voor het eerst in ons leven met koffers op vakantie. Mijn ouders hadden nog wel twee koffers te leen. Grote harde kunststoffen koffers. We begonnen enthousiast met inpakken en keken uiteindelijk vol verbazing naar het resultaat. Toen we allebei onze spullen in de koffers hadden gedaan, bleken we nog een zee van ruimte over te hebben. De koffers leken wel twee keer zo groot als onze rugzakken. Zonde om niet te gebruiken. Wat zouden we nog eens meer meenemen? Zelfs nadat we nog maar eens een extra boek en badlaken ingepakt hadden, was er nog meer dan genoeg plek voor andere spullen. Uiteindelijk pakten we vrolijk het grote Scrabblespel erbij (waarom de reisversie meenemen als je toch alle ruimte hebt?) en werd de elektrische citruspers in de koffer gestopt.

CItruspers

Op dit punt van het verhaal komt Jongste niet meer bij van het lachen. De citruspers meegenomen op vakantie? Waarom??

We moeten er zelf eigenlijk ook wel om lachen. Maar het was echt reuze handig. Want tijdens onze vakantie persten we elke ochtend sinaasappels of grapefruits uit die we de avond ervoor op een marktje in de buurt gekocht hadden. Wat een luxe was dat. ‘s Avonds na het diner in een fijn restaurantje (met de lekkerste tzatziki ooit) teruglopen naar ons appartement, met een tasje fruit en ‘s ochtends op ons balkon met een kopje thee en een glaasje vers vruchtensap, genieten van het mooie uitzicht op de omgeving.

Lesbos The Guardian

Twee weken lang hadden we lol om onze elektrische citruspers. Op de dag van vertrek hebben we even overwogen het ding achter te laten voor de volgende gasten, maar volgens mij hebben we hem uiteindelijk toch weer in de koffer gestopt.

Als Jongste is uitgelachen om zijn gekke ouders die rare dingen in hun koffer stoppen, wil hij weten of het verder ook een fijne vakantie was. Samen met Lief haal ik herinneringen op. Dat dagje dat we twee scooters huurden en lekker samen overal naar toe toerden. De mooie kleine strandjes, om elke hoek leek een nog mooier plekje te zijn. De schattige en pittoreske dorpjes. De excursie naar het versteende woud van Sigri, het bezoek aan een klooster, de lange wandelingen tussen schapen en de mooie zonsondergangen. Alles komt weer boven. Wat een mooi eiland is Lesbos toch. Met die prachtige uitzichten vanaf de baai en al die olijvenbomen. Boven onze Hollandse boterhammen dromen we weer even weg. Wat een fijne vakantie was dat. Twee weken lang alleen maar zon, lekker eten, fotogenieke plekken en fijne uitstapjes. Lief en ik zouden ook graag nog eens een keer een ander deel van Griekenland bekijken (mijn zonnebril en ik zijn er klaar voor!).

20150728_132853

Jongste wil graag weten of we ook met een camper naar Griekenland kunnen. Dat kan, weet ik, want vorig jaar ging het programma We zijn er bijna over Griekenland, en dat gaat over mensen die met een caravan of camper op vakantie gaan (klik HIER voor die afleveringen van We zijn er bijna)

Lesbos TUI

“Maar als we gaan,” zeg ik, “dan gaan we vliegen hoor. Dan zijn we er wat sneller!” Jongste neemt nog maar eens een hap van zijn boterham met hagelslag en vraagt of ik, als ik de volgende keer naar Griekenland ga, weer een elektrische citruspers meeneem. “Als ie in mijn handbagage past doe ik het!’ grinnik ik.

Lees meer…

Camper girl – het vervolg

Datum 10-06-2016 11 reacties

 

Goed. Die kinderen van mij. Die mochten dus vakantaseren over een grote lange (nou ja, drie weken ofzo) verre reis die we dan in 2017 of 2018 (afhankelijk van hun wensen en mijn banksaldo) gingen uitvoeren (zie vorige blogpost HIER). Anything was possible, tenminste in deze inventarisatie-van-wensen- fase. “Kom maar op jongens”, zei ik, “wat willen jullie doen, waar willen jullie naar toe?”.

Ik was benieuwd wat het zou worden. Op zoek naar wilde beesten in Afrika? Op een vulkaan staan in Azië? Of toch naar Hollywood of zwemmen met dolfijnen of misschien op zoek naar de grootste waterval van de wereld (want die in Frankrijk vorig jaar was best klein)?

IMG-20150727-WA0000

Toen bleek dat er ergens iets mis is gegaan met het doorgeven van de reisgenen van Lief en mij. Want mijn kinderen gaven aan dat ze wat hen betreft niet zo ver weg hoefden hoor. Echt niet. Ze hadden bijvoorbeeld heel veel zin in de vakantie op Vlieland die we voor komende zomer geboekt hebben. En vliegen? Ach, nee joh, met de trein naar een leuke plek in Nederland was ook prima.

“Echt niet?” Vroeg ik. “Willen jullie niet van de ene kant van Amerika naar de andere kant reizen? Bergen beklimmen? Of misschien met een camper door Canada?”

Ha, kijk, een camper. Daar werden ze wel enthousiast van. Jaaaa, een camper, werd er geroepen, dat leek ze wel wat. Maar ehm, dan niet per se door Canada hoor. Dat was niet echt nodig. Nee joh, gewoon leuk hier voor de deur in een camper stappen. En dan gewoon overal naar toe kunnen rijden. En kamperen waar je maar wilde. Hartstikke leuk mam, dat willen we, op vakantie met een camper. Gewoon in Nederland!

Ik keek smekend om hulp naar Lief, maar die moest er wel om lachen. En okay, ik eigenlijk ook wel. Daar zat ik dan met mijn goede bedoelingen van ‘de kinderen mogen kiezen’.

De kinderen hadden gekozen en werden er helemaal hyper van. Leuk man, een camper. Supercool.

“En dat we dan voor jullie een klein tentje meenemen?” vroeg ik. “Zodat jullie dan als we ergens zijn jullie eigen slaapplek hebben?”. Maar nee, dat was niet de bedoeling volgens Oudste. “Nee, gewoon lekker knus met zijn allen in de camper. Dat vind ik gezellig!”.  Superknus leek haar dat. En wat ze ook zo leuk leek; dat je dan tijdens het rijden gewoon leuk aan de eettafel mocht zitten. Zo gezellig! Ze zagen het helemaal zitten samen en knikten tevreden boven hun boterhammen naar elkaar en naar mij. Jep, met een een camper op pad door eigen land, dat was hun keuze. Als ze dan toch moesten kiezen. Want een hele zomer gewoon thuisblijven en uitstapjes maken vonden ze anders ook prima.

IMG-20141009-WA0000

“We hebben een stel kneuterige mutsen gebaard”, mopperlachte ik later die avond tegen Lief. Maar stiekem vonden we het ook wel grappig. We maken nu dus plannen voor zomer 2017. Om met een camper door Europa te gaan rijden. Of in ieder geval dan toch door de Benelux. Wat zover heb ik mijn eigen eisen wel duidelijk gemaakt; ik wil Nederland uit kunnen rijden met dat ding. En verder gaan we dan gewoon drie weken lang kneuterige dingen doen. En daar ga ik dan waarschijnlijk ook nog eens enorm van genieten. Van het samen zijn met ons viertjes. Want over een maand heb ik twee pubers in da house. Die misschien over een jaar of vier, vijf, helemaal niet eens meer met mee willen op vakantie. En dan heb ik waarschijnlijk heimwee naar die ene knusse campervakantie van ooit.

Lees meer…